Θα μπορούσαμε να ορίσουμε το περιεχόμενο της εργασίας μας βάσει τριών κατηγοριών-Παιχνίδι, Εργασία, Μιζέρια- ως εξής:
1) Η Εργασία ως Παιχνίδι
Όταν η εργασία είναι για εμάς παιχνίδι τότε αυτό σημαίνει ότι αυτή είναι τόσο ευχάριστη για εμάς που θα μπορούσαμε να την κάνουμε ακόμη και χωρίς πληρωμή. Η εργασία αυτή δηλαδή είναι τόσο ευχάριστη που μας ικανοποιεί και μας αυτοεκπληρώνει, είναι για εμάς κάτι σαν χόμπι.
2) Η εργασία ως σκέτη εργασία
Εργασία σημαίνει μια απασχόληση που κάνουμε έναντι μιας λογικής αμοιβής. Δεν θα πήγαινε εύκολα κάποιος ως υπάλληλος σε μια εργασία με ένα τυπικό ωράριο χωρίς να έχει μια αμοιβή. Ένας ελεύθερος επαγγελματίας (π.χ. ένας δικηγόρος ή ένας ηλεκτρολόγος) δεν θα προσέφερε τις υπηρεσίες του σε καμία περίπτωση δωρεάν αλλά μόνο έναντι ενός αποδεκτού από αυτόν ή την αγορά τιμήματος.
3) Η εργασία ως μιζέρια
Σε αυτή την περίπτωση η εργασία αποτελεί για τους εργαζόμενους μια δραστηριότητα που τους κάνει να αισθάνονται απαίσια και γι’ αυτό θέλουν να την αποφύγουν με κάθε τρόπο. Οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές. Όταν όμως υπάρχει αυτή η αίσθηση τότε μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την εργασία ως μιζέρια.
Σύμφωνα με άρθρο στο Business Week οι περισσότεροι επαγγελματίες κατατάσσουν την εργασία τους κατά 15% στην κατηγορία “παιχνίδι”, 75% στην κατηγορία απλά εργασία και 10% στην κατηγορία “μιζέρια”.
Τα παραπάνω σημαίνουν ότι και για όλους μας η εργασία μπορεί να είναι μια μίξη των παραπάνω κατηγοριών σε διαφορετικά ποσοστά.
Αν όμως η εργασία μας εμπίπτει κατά μεγάλο ποσοστό στην κατηγορία “μιζέρια”, κάτι που καθημερινά θέλουμε να αποφύγουμε με κάθε μέσο, τότε θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως έχουμε ακολουθήσει λάθος δρόμο, μήπως η προσωπικότητα μας δεν ταιριάζει με την δουλειά που κάνουμε ή τον κλάδο όπου ανήκουμε. Ή αλλιώς μήπως το στυλ ζωής μας και οι συνήθειες μας δεν ταιριάζουν με τον εργασιακό μας ρόλο.
