Λυγερός: Γνώση & Εργασία

Σήμερα επέλεξα να δημοσιεύσω ένα από τα βιντεάκια των ομιλιών του Νίκου Λυγερού. Λίγα λόγια για τον ομιλητή. Ο Νίκος Λυγερός είναι ένας πολύ έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος που θέλει να βοηθήσει τον Ελληνισμό με την πανανθρώπινη έννοιά του. Αντί να κάθεται στον καναπέ του έχει αφιερώσει την ζωή του στο να τρέχει πάνω κάτω και να ανέχεται τον κάθε ανόητο χωρίς κανένα οικονομικό κίνητρο παρά μόνο το να βοηθήσει τους Έλληνες και τον Ελληνισμό. Σε αυτά τα πλαίσια μιλάει και για επαγγελματικό προσανατολισμό.

Σε παλαιότερες ομιλίες που έκανε είχα ακούσει να λέει ότι θα πρέπει οι νέοι να έχουν τεχνικές εξειδικεύσεις όχι μόνο επειδή τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο είναι καθοδόν αλλά και επειδή έχουμε μπουχτίσει στους ανθρώπους χωρίς γνώσεις και εξειδίκευση στο όνομα της πανεπιστημιακής μόρφωσης. Όλοι θέλουν να γίνουν γιατροί και δικηγόροι αλλά κανείς δεν θέλει να γίνει τεχνικός.

Στο παρακάτω βίντεο, μεταξύ πολλών άλλων σπουδαίων που λέει, και πολλούς μπορούν μέσα στο γενικότερο παρακμιακό πλαίσιο να τους ξενίσουν, αναφέρει ότι ο κάθε άνθρωπος, σε ό,τι αφορά τα επαγγελματικά του, θα πρέπει να αναζητάει το σπουδαίο στην ζωή του και όχι την μετριότητα. Να είναι ελεύθερος και όχι δούλος. Το ρίσκο της αποτυχίας δεν χωράει σε κάποιον που αναζητά την ελευθερία και το ξεχωριστό. Ορίζει πότε κάποιος είναι ΆΞΙΟΣ, πώς ταυτίζεται οντολογικά το επάγγελμα ενός άξιου ανθρώπου με τον ίδιο τον άνθρωπο και πόσο σημαντικό είναι να μην αφήνουμε το χρόνο να περνάει κοιτώντας την ζωή από το παράθυρο. Και επίσης πόσο σημαντικό είναι να αφήσουμε πίσω μας μια κληρονομιά (όχι χρηματική) για τις επόμενες γενεές και πόσο σημαντικό είναι για κάποιον να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο.

Το εντυπωσιακότερο δεν είναι αυτά που λέει ο Λυγερός και το πώς πιάνει τον παλμό της εποχής με την αναγκαιότητα της καινοτομίας και το “follow your passion” που έχει γίνει σλόγκαν στις ΗΠΑ αλλά το πώς εμπλουτίζει την επαγγελματική αναζήτηση με φιλοσοφικά νοήματα (γνώση, θάνατος, υστεροφημία, κληρονομιά, κτλ). Και αυτό το κάνει μιλώντας ταπεινά από μια έδρα σε ένα νυχτερινό σχολείο.

Χωρίς να χρησιμοποιήσει την λέξη ταμπού για την Ελλάδα: “Επιχειρηματικότητα”, διδάσκει πως θα πρέπει οι άνθρωποι να προσπαθούν να καινοτομήσουν, να είναι ελεύθεροι, να κάνουν επιχειρήσεις, να είναι αυτοαπασχολούμενοι ή να κάνουν τέλος πάντων κάτι που τους ευχαριστεί.

Πραγματικά συγκινητικό. Απορώ πως βρέθηκε αυτός ο άνθρωπος σε μια χώρα που είναι σε τόσο βαθύ σκοτάδι και παρακμιακό περιβάλλον μέσα σε μια περιρρέουσα σκοτεινή πολιτιστική ατμόσφαιρα (που έχουν και σαν αποτέλεσμα την οικονομική της χρεοκοπία).

πηγή: http://www.lygeros.org/Talks/20140404_savoir.html

Share

Leave a Reply